ดร.ณัฐฐา สววิบูลย์ คณบดีคณะการออกแบบและสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม ชวนนักศึกษาเรียนรู้การออกแบบพื้นที่ ผ่านการประชุม IMF–World Bank Group Annual Meetings 2026 ซึ่งประเทศไทยจะเป็นเจ้าภาพระหว่างวันที่ 12–18 ตุลาคม 2569 ณ ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ กรุงเทพมหานคร โดยมีผู้เข้าร่วมจากทั่วโลกกว่า 15,000 คน จาก 191 ประเทศ การประชุมครั้งนี้นับเป็นกรณีศึกษาขนาดใหญ่ เพื่อให้นักศึกษาได้เห็นภาพการทำงานระดับนานาชาติ และนำแนวคิดไปต่อยอดผลงานในอนาคต

นับเป็นโอกาสที่นักศึกษาจะได้เห็นงานออกแบบระดับนานาชาติเกิดขึ้นจริง ด้านการออกแบบการจัดงาน สิ่งที่นักศึกษาเรียนรู้ได้ไม่ใช่แค่หน้าตาของพื้นที่ แต่คือการที่การออกแบบสร้างประสบการณ์และรองรับระบบขนาดใหญ่ได้อย่างไร ทั้งการวางผัง การสัญจรของคน ระบบป้ายนำทาง พื้นที่ต้อนรับและพื้นที่ประชุม ไปจนถึงการออกแบบเพื่อทุกคน (Universal Design) ที่ทำให้ผู้ใช้งานที่มีความหลากหลายสามารถเข้าถึงพื้นที่ได้อย่างเท่าเทียมทงานแบบนี้คือการออกแบบภายใต้บริบทและข้อจำกัดจริง ต่างจากโจทย์ในห้องเรียน เพราะต้องคำนึงถึงผู้ใช้ที่หลากหลาย ความปลอดภัย เทคโนโลยี เวลา งบประมาณ และมาตรฐานสากลไปพร้อมกั

อีกหนึ่งบทเรียนสำคัญที่นักออกแบบรุ่นใหม่ต้องมองให้ไกลกว่าความสวยงาม คือ Sustainability และการออกแบบเพื่อความยั่งยืน โดยเฉพาะงานอีเวนต์หรือนิทรรศการที่อาจเกิดขึ้นเพียงช่วงเวลาสั้น ๆ แต่ใช้ทรัพยากรในการสร้างสรรค์เป็นจำนวนมาก จึงนำไปสู่คำถามสำคัญว่า เราจะออกแบบให้ใช้ทรัพยากรอย่างคุ้มค่าและลดของเสียได้อย่างไร เช่น การออกแบบโครงสร้างที่ ถอดประกอบได้หรือ เลือกใช้วัสดุที่สามารถนำกลับมาใช้ซ้ำหรือปรับเปลี่ยนเป็นรูปแบบอื่นได้ รวมถึงวางแผนตั้งแต่ต้นทางว่า เมื่อจบงานแล้ว ชิ้นส่วน วัสดุ หรือองค์ประกอบต่าง ๆ จะสามารถนำไปใช้ประโยชน์ต่อได้อย่างไร แทนที่จะจบลงด้วยการกลายเป็นขยะหลังจบงานเพียงไม่กี่วัน

นอกจากนี้ สิ่งที่เราสร้างขึ้นจะสร้างคุณค่าอะไรต่อหลังจากวันที่งานจบลง ไม่ว่าจะเป็นการนำโครงสร้างกลับมาใช้ในกิจกรรมครั้งต่อไป การแปรรูปวัสดุเป็นชิ้นงานใหม่ การนำองค์ประกอบบางส่วนไปต่อยอดเป็นสื่อการเรียนรู้ หรือการออกแบบให้ผลงานสามารถเดินทางต่อไปยังพื้นที่และบริบทอื่นได้

มุมมองนี้ทำให้งานออกแบบไม่ได้ถูกวัดเพียงจากความสวยงามหรือความสำเร็จในช่วงเวลาของการจัดงาน แต่ยังพิจารณาถึง อายุการใช้งาน คุณค่าที่เกิดขึ้นตลอดวงจรของวัสดุ และผลกระทบที่มีต่อผู้คนและสิ่งแวดล้อม ซึ่งเป็นวิธีคิดสำคัญของนักออกแบบในโลกอนาคต

ขณะเดียวกัน “ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์” ถือเป็นกรณีศึกษาของการออกแบบที่ปรับตัวตามยุคสมัย จากสถานที่ที่เคยเป็นเจ้าภาพการประชุม IMF–World Bank ในปี 2534 สู่การปรับปรุงครั้งใหญ่จนเปิดใหม่ในปี 2565 โดยผสานอัตลักษณ์ไทยเข้ากับการออกแบบร่วมสมัย และได้รับการรับรองอาคารเขียว LEED การกลับมาเป็นเจ้าภาพอีกครั้งในอาคารเดิมที่ผ่านการฟื้นฟู สะท้อนว่าอาคารสาธารณะสามารถปรับตัวให้ทันยุคสมัย และรักษาคุณค่าทางประวัติศาสตร์ไว้ได้ไปพร้อมกัน

สำหรับ คณะการออกแบบและสถาปัตยกรรมศาสตร์ SPU สิ่งสำคัญที่อยากให้นักศึกษามองจากเวทีนี้จึงไม่ใช่เพียงว่า “งานออกมาเป็นอย่างไร” แต่คือการตั้งคำถามว่า ทำไมจึงออกแบบแบบนั้น ใครคือผู้ใช้ ระบบเบื้องหลังทำงานอย่างไร และการออกแบบส่งผลดีต่อคน เมือง และสิ่งแวดล้อมได้อย่างไร รวมถึงติดตามเนื้อหาที่ถูกพูดคุยในที่ประชุม ซึ่งมีประเด็นการเงินเพื่อสภาพภูมิอากาศและการปรับตัวต่อความเสี่ยงด้านภูมิอากาศ ทิศทางเงินทุนเหล่านี้จะกำหนดอนาคตของอาคารเขียว โครงสร้างพื้นฐานที่ยืดหยุ่น และการออกแบบที่รับมือภัยพิบัติ

ท้ายที่สุด งานนี้ยังเป็นเวทีที่ไทยนำเสนออัตลักษณ์ผ่านงานออกแบบต่อผู้นำทั่วโลก ภายใต้แนวคิด “Thailand’s New Horizons: Empowering People, Building Resilience” คณะการออกแบบและสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม สนับสนุนให้นักศึกษานำกรณีศึกษานี้ไปเชื่อมโยงกับการเรียนรู้ด้านการออกแบบประสบการณ์ การออกแบบนิทรรศการและการจัดงาน การออกแบบเพื่อความยั่งยืน

#มหาวิทยาลัยศรีปทุม #SripatumUniversity #spu #คณะการออกแบบและสถาปัตยกรรมศาสตร์ #เรียนกับตัวจริง #ประสบการณ์จริง #โอกาส #ส่งเสริมผลักดัน #FutureSkill #DEKSPU #SoDASPU #IMFWorldBank2026