ผู้สอนและนักศึกษาวันนี้อาจเติบโตมาในโลกคนละแบบ ทั้งวิธีสื่อสาร การรับข้อมูล การใช้เทคโนโลยี ตลอดจนมุมมองต่อการเรียนและการทำงาน ความแตกต่างเหล่านี้จึงอาจกลายเป็น “ช่องว่าง” ได้ หากขาดพื้นที่สำหรับทำความเข้าใจซึ่งกันและกัน

คณะการสร้างเจ้าของธุรกิจ มหาวิทยาลัยศรีปทุม จึงนำประเด็นด้านจิตวิทยาเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของการพัฒนาการเรียนรู้ ชวนมองว่าเหตุใดนักศึกษายุคใหม่จึงคิด ตัดสินใจ และตอบสนองต่อสถานการณ์ต่างจากคนรุ่นก่อน

เมื่อเข้าใจความแตกต่าง การสื่อสารก็สามารถขยับจาก “พูดให้ฟัง” ไปสู่ “พูดให้เข้าใจ” และจากการคาดหวังให้ผู้เรียนปรับตัวเพียงฝ่ายเดียว ไปสู่การออกแบบพื้นที่ที่ทั้งผู้สอนและผู้เรียนสามารถเรียนรู้ร่วมกันได้

สำหรับ SPU SE ความแตกต่างระหว่างวัยจึงไม่ใช่อุปสรรค แต่สามารถกลายเป็นจุดเริ่มต้นของการเรียนรู้ หากมี “ความเข้าใจ” เป็นตัวเชื่อม