“เมื่อเสียงนาฬิกาปลุกตอนตี 3 และความเหนื่อยล้า กลายเป็นบันไดขั้นสําคัญที่พาฉันไปคว้าฝันเพื่อคนที่รักที่สุด”
เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นในเวลา 03:00 น. ของทุกวันเป็นเวลา 2 เดือน เป็นสัญญาณเตือนที่ให้ฉันต้องลุกขึ้นมาเพื่ออ่านหนังสือ
สําหรับสอบเข้าในตําแหน่ง นักวิชาการเงินและบัญชีปฏิบัติการ กรมชลประทาน
ไม่ใช่แค่การสอบเพื่อหาอาชีพ แต่มันคือ ความหวังของครอบครัว ในระหว่างทางฉันท้อและถอดใจไปหลายรอบมาก หลายครั้งที่ความเหนื่อยล้าเข้าจู่โจม ความคิดที่ว่า “เราจะทําได้จริงหรือ?” มักจะโผล่มาในหัวบ่อยๆ การมีวินัย ความอดทน ในการอ่านหนังสืออย่างสม่ําเสมอ เป็นเรื่องยากมาก
สําหรับฉัน แต่กําลังใจจากครอบครัว ที่คอยเฝ้าดูและซัพพอร์ตฉันอยู่ มันทําให้ฉันกลับมามีไฟในการกลับมาตั้งใจทํามัน และฉัน
ก็ทํามันได้การเตรียมตัวครั้งนี้ไม่ได้สอนแค่เรื่องการสอบ แต่มันสอนให้ฉันรู้จักคําว่า “ความเพียรที่ไม่มีข้อแม้” ฉันไม่ได้แค่
พยายามเพื่อให้สอบผ่าน แต่ฉันพยายามเพื่อให้คู่ควรกับตําแหน่งที่ถือครองความรับผิดชอบอันยิ่งใหญ่นี้ ไม่ว่าผลลัพธ์จะเป็น
อย่างไร วินัยที่ฉันสร้างขึ้นบนโต๊ะอ่านหนังสือตัวนี้ จะเป็นรากฐานที่แข็งแกร่งที่สุดในชีวิตข้าราชการของฉันตลอดไป
สิ่งที่ได้รับจากประสบการณ์นี้ :
การค้นพบว่า ‘ขีดจํากัด’ ของเราขยายออกไปได้เสมอเมื่อมีเป้าหมายที่ชัดเจน
คําแนะนําหรือข้อคิดที่อยากฝากถึงผู้อื่น:
“อย่าปล่อยให้ความเหนื่อยล้าในวันนี้ มาพรากความภูมิใจในวันหน้า”














