บันทึกบทใหม่ของหัวใจที่ใฝ่เรียนรู้ คำกล่าวที่ว่า “อยากสูงต้องเขย่ง อยากเก่งต้องขยัน” ไม่ใช่เพียงประโยคติดหู แต่มันคือเข็มทิศที่นำทางชีวิตของมาโดยตลอด จากก้าวแรกในฐานะนักศึกษาปริญญาตรีสู่วันที่ตัดสินใจหวนคืนสู่เหย้าเพื่อคว้าความสำเร็จในระดับมหาบัณฑิต #MAcc20
ชีวิตของคนเราไม่ได้เติบโตขึ้นมาได้ด้วยตัวเองเพียงลำพัง แต่ถูกโอบอุ้มด้วยพื้นที่สำคัญ 3 แห่งที่เรียกว่า “บ้าน”:
บ้านหลังที่สาม (สถาบันการศึกษา): “คณะบัญชี มหาวิทยาลัยศรีปทุม” พื้นที่บ่มเพาะปัญญาที่คอยเติมเต็มรอยหยักของสมองและเปิดโลกทัศน์ให้กว้างไกลกว่าเดิม
บ้านหลังแรก (ครอบครัว): คือจุดเริ่มต้นของลมหายใจ พื้นที่ที่ปลูกฝังความรัก ความอบอุ่น และจริยธรรม เป็นรากฐานสำคัญที่ทำให้เรากล้าที่จะออกไปเผชิญโลกกว้าง
บ้านหลังที่สอง (ที่ทำงาน): สนามรบที่กลายเป็นโรงเรียนชีวิต เป็นพื้นที่สร้างคุณค่าให้สังคม พัฒนาศักยภาพ และสอนให้เรารู้จักความอดทนต่อแรงกดดัน เพื่อเติบโตในสายอาชีพอย่างสง่างาม
ความรู้สึกวันแรกที่ก้าวกลับเข้ามาในระดับปริญญาโท มันไม่ใช่แค่ความคุ้นเคย แต่มันคือ “ความอบอุ่นที่กินใจ” การต้อนรับจากพี่ๆ รหัส และคณาจารย์ทุกท่านยังคงเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มที่เป็นกันเองเหมือนวันวาน
เครือข่ายที่เหมือนครอบครัว: การกลับมาเรียนครั้งนี้ทำให้พบว่า มิตรภาพในวัยทำงานล้ำค่าเพียงใด เราไม่ได้มาเพื่อแข่งกัน แต่เรามาเพื่อ “ประคองกันไปสู่ความสำเร็จ”
อาจารย์ที่เป็นมากกว่าครู: ท่านคือเข็มทิศที่ช่วยคลายปมปัญหาในโลกวิชาชีพที่ซับซ้อน มอบวิสัยทัศน์ที่นักบัญชียุคใหม่ต้องมี
ในฐานะศิษย์เก่าที่กำลังก้าวต่อในระดับมหาบัณฑิต ได้เรียนรู้ว่า…”บัญชีไม่ใช่เรื่องของตัวเลขที่ตายตัว แต่มันคือศิลปะของการบริหารจัดการทรัพยากรให้เกิดประโยชน์สูงสุด”
การเรียนในระดับที่สูงขึ้นสอนให้มองข้ามตัวเลขในกระดาษไปสู่การวิเคราะห์กลยุทธ์ การวางแผนภาษีที่เฉียบคม และการปรับตัวให้ทันเทคโนโลยีที่หมุนไวเท่าความคิด ประสบการณ์จาก “บ้านหลังที่สาม“ แห่งนี้ จึงเป็นจิ๊กซอว์ชิ้นสำคัญที่ทำให้ “บ้านหลังที่สอง“ (ที่ทำงาน) ของมั่นคงและแข็งแกร่งยิ่งขึ้น
ขอบคุณมหาวิทยาลัยศรีปทุม ขอบคุณคณาจารย์ และพี่ๆ เพื่อนๆ ทุกท่าน ที่ทำให้การเริ่มต้นในวัยที่โตขึ้นครั้งนี้ ไม่ได้รู้สึกว่าเป็นภาระ แต่กลับเป็น “รางวัลของชีวิต“ ที่เต็มไปด้วยความทรงจำอันงดงาม ภาคภูมิใจอย่างที่สุดที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวบัญชีแห่งนี้
