การลงทุนเพื่อชีวิต: จากต้นทุนแห่งประสบการณ์ สู่ข้าราชการ กทม. ในวัย 22 ปี
“สิ่งที่สำคัญคือความตั้งใจและพยายาม ไม่ว่าคุณจะอายุเท่าไหร่
เป้าหมายสูงสุดของการเข้ามาในสายข้าราชการคือ ‘การได้บรรจุ'”
ชีวิตหลังเรียนจบคือจุดเปลี่ยนที่มาพร้อมกับคำถามใหญ่ว่า “เราจะไปทางไหนต่อ?” สำหรับผม การสอบข้าราชการคือเส้นทางที่เลือก ผมเริ่มลงสนามสอบตั้งแต่อายุ 20 ปี ตอนนั้นถ้าสอบไม่ติดก็ยังไม่รู้สึกกดดันมาก เพราะคิดว่ายังมีเส้นทางเรียนต่อ ป.ตรี รองรับอยู่ แต่ทันทีที่เรียนจบสวมชุดครุย ความคิดผมก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ความกดดันครั้งนี้มาพร้อมกับเป้าหมายเดียวคือ “ต้องสอบติดและต้องถูกเรียกบรรจุในรอบแรกเท่านั้น”
ทุกการสอบคือการลงทุน ทั้งค่าสมัคร ค่าหนังสือ ค่าเดินทาง และหยาดเหงื่อแรงกาย หลายคนอาจมองว่าการสอบไม่ติด หรือสอบติดแต่เรียกไม่ถึง คือความสูญเปล่า แต่สำหรับผม “การลงทุนไม่เคยมีขาดทุน” ทุกสนามที่ผ่านมาไม่ว่าจะสมหวังหรือผิดหวัง มันคือกำไรแห่งประสบการณ์ เป็นบทเรียนที่ทำให้ผมรู้ลึกถึงแนวทางข้อสอบ และจับจุดได้แม่นยำยิ่งขึ้น
หลังเรียนจบได้เพียง 1 สัปดาห์ ผมตัดสินใจลงทุนครั้งใหญ่ด้วยเวลา ทุ่มเทอ่านหนังสืออย่างหนักเกือบ 1 เดือนเต็ม และดอกผลของการลงทุนที่สะสมมาตลอดหลายสนามสอบก็ผลิดอกออกผล ผมสอบติดและถูกเรียกบรรจุในรอบแรก ก้าวสู่การเป็น ข้าราชการกรุงเทพมหานครสามัญ ด้วยวัยเพียง 22 ปี โดยใช้เวลาหลังเรียนจบเพียง 3 เดือนเท่านั้น
ข้อคิดที่อยากฝากไว้: โอกาสไม่ได้มีแค่ 1 ครั้ง หรือ 2 ครั้ง แต่โอกาสมีรอคุณอยู่เสมอจนถึงอายุ 59 ปี อย่าเพิ่งคิดถอดใจเพียงเพราะรู้สึกเหนื่อย หรือสอบไม่ติดในวันนี้ จงจำไว้ว่าทุกครั้งที่ลงสนามคือการสะสมประสบการณ์ และในรอบหน้า… พื้นที่ตรงนั้นอาจจะเป็น “วันของเรา” ก็ได้ครับ
