ฮัลโหลลล! 👋 น้องๆ ชาว คณะศิลปศาสตร์ SPU สุดคิ้วท์ทุกคน! เคยสงสัยกันมั้ยว่าเบื้องหลังห้องเรียนภาษาที่ดูจริงจัง อาจารย์แต่ละท่านแอบเก็บวีรกรรมสุดฮาอะไรของเราไว้บ้าง? วันนี้พี่จะมาสวมบทเป็นอาจารย์ (จำเป็น) ขอเมาท์มอยเรื่องราวสุดโก๊ะที่เกิดขึ้นจริงในคลาสเรียนภาษา บอกเลยว่าแต่ละเรื่องพีคจนต้องขำออกเสียง! 😂
วีรกรรมแปลผิดชีวิตเปลี่ยน: เมื่อ “ไก่” กลายเป็น “แฟนหนุ่ม” 🐔❤️
มีคลาสเรียนภาษาจีนคาบหนึ่ง อาจารย์ให้นักศึกษาจับคู่ซ้อมบทสนทนาสั่งอาหารในร้านอาหารจีน บรรยากาศกำลังไปได้สวย จนกระทั่งมีน้องคนหนึ่งต้องการจะสั่ง “ข้าวมันไก่” แต่ด้วยความตื่นเต้น น้องดันสลับเสียงวรรณยุกต์นิดหน่อย จากคำว่า 鸡 (jī) ที่แปลว่า “ไก่” กลายเป็นคำพ้องเสียงที่ความหมายชวนเขิน…
ประโยคที่ควรจะเป็น “ฉันต้องการข้าวจานหนึ่งกับไก่” เลยกลายเป็น “ฉันต้องการข้าวกับ…แฟนหนุ่มของฉัน” เท่านั้นแหละ! ทั้งห้องเงียบกริบไป 3 วิ ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมาดังลั่น 😂 อาจารย์เองก็กลั้นขำไม่ไหว เรื่องนี้กลายเป็นตำนานเล่าขานของ คณะศิลปศาสตร์ ไปอีกนานเลยจ้า
พรีเซนต์หน้าชั้น…สั่นสู้ แต่ฮาท้องแข็ง! 🗣️
การพรีเซนต์หน้าชั้นเป็นภาษาต่างประเทศคือด่านสุดหินของจริง! มีครั้งหนึ่งในคลาสภาษาอังกฤษเพื่อการโรงแรมและการท่องเที่ยว นักศึกษาต้องพรีเซนต์แนะนำสถานที่ท่องเที่ยวในประเทศไทยให้นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติฟัง มีน้องคนหนึ่งตื่นเต้นมาก มือไม้สั่นไปหมด พอถึงสไลด์แนะนำ “ตลาดน้ำดำเนินสะดวก” (Floating Market) ด้วยความเบลอ น้องดันพูดออกมาว่า…
“Welcome to the… uhm… Swimming Market! You can swim and buy things!” (ยินดีต้อนรับสู่…ตลาดว่ายน้ำ! คุณสามารถว่ายน้ำไปซื้อของไปได้!) 🏊♀️🛒
เพื่อนๆ และอาจารย์มองหน้ากันเลิ่กลั่ก ก่อนจะหลุดขำออกมาพร้อมกัน บรรยากาศที่ตึงเครียดหายไปทันที นี่แหละเสน่ห์ของการเรียนที่ มหาวิทยาลัยศรีปทุม ที่ทุกคนพร้อมจะซัพพอร์ตและเรียนรู้จากความผิดพลาดไปด้วยกัน
เมื่อวัฒนธรรมปะทะความเข้าใจในคณะศิลปศาสตร์ SPU 🌏
อีกหนึ่งเรื่องพีคที่มักเกิดขึ้นคือความเข้าใจผิดทางวัฒนธรรม ในคลาสเรียนภาษาญี่ปุ่น มีการสอนเรื่องภาษากาย (Body Language) อาจารย์อธิบายว่าคนญี่ปุ่นไม่ค่อยแสดงความรักในที่สาธารณะ แต่มีน้องคนหนึ่งที่อินกับซีรีส์เกาหลีมาก พอถึงช่วง Role-play จำลองสถานการณ์เจอเพื่อนชาวญี่ปุ่นครั้งแรก น้องก็พุ่งเข้าไปทำท่า “มินิฮาร์ท” ใส่เพื่อนทันที! 🫰
เพื่อนที่รับบทคนญี่ปุ่นก็ทำหน้างงๆ ส่วนอาจารย์ก็อธิบายเสริมไปขำไปว่า ท่านี้อาจจะยังไม่แพร่หลายในกลุ่มผู้ใหญ่ที่ญี่ปุ่นนะลูก! ถือเป็นการเรียนรู้วัฒนธรรมที่น่ารักและน่าจดจำ ซึ่งเป็นหัวใจสำคัญของการเรียนที่ คณะศิลปศาสตร์ SPU เลยทีเดียว
เห็นมั้ยว่าการเรียนภาษามันมีอะไรมากกว่าแค่การท่องศัพท์แกรมมาร์ แต่มันคือการเดินทางที่เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ มิตรภาพ และความทรงจำดีๆ ถ้าอยากรู้ว่าการเรียนภาษาให้เก่งและสนุกต้องทำยังไง ลองอ่าน เทคนิคเรียนภาษาให้ปังฉบับเด็ก SPU เพิ่มเติมได้เลย!
