“การฝืนอ่านหนังสือในวันที่สมองล้า… คือการเสียเวลาที่ไร้สาระที่สุด”
สารภาพตรงๆ : บัญชีเคยเป็นฝันร้ายที่อยากจะร้องไห้ “แพรวาไม่ใช่เด็กหัวดีค่ะ” นี่คือความจริงที่น่าท้อใจในวันแรก แพรวาเคยเป็นแค่คนหนึ่งที่นั่งจ้องตัวเลขแล้วอยากจะถอยหนี ความขี้แพ้ในใจคอยกระซิบถามเสมอว่าเรามาผิดทางหรือเปล่า? แต่จุดเปลี่ยนมันอยู่ที่คำถามสั้นๆ ว่า “เราจะยอมเดินรั้งท้ายเขาแบบนี้ไปตลอดจริงๆ เหรอ?” เปลี่ยน “ความพยายาม” ให้เป็น “ระบบ” ที่ คณะบัญชี มหาวิทยาลัยศรีปทุม สอนให้แพรวารู้ว่า ความเก่งไม่ได้มาจากพรสวรรค์ แต่มันมาจากการ “ออกแบบวิธีการเรียน” แพรวาจึงเลิกขยันแบบเต่าคลาน แล้วหันมาใช้สูตรฉบับนักล่า :
อ่านแบบนักล่า : ไม่เสียเวลาอ่านทุกบรรทัด แต่สแกนหา “โครงสร้าง” แล้วพุ่งไป “ขยี้” จุดที่ยากที่สุดจนถึงรากฐาน
สนามซ้อมกลางคืน : ใช้ความเงียบเป็นตัวช่วย เพราะการอ่านคือแค่การ “ดู” แต่การทำโจทย์คือการ “ใช้” และสนามสอบวัดกันที่ความจำจากการลงมือทำ ! กัดไม่ปล่อย : ถ้าสงสัยต้องถามอาจารย์ทันที แพรวาจะไม่ปล่อยให้ความไม่รู้กลายเป็นภูเขาที่ทับถมจนแก้ไม่ได้ อยากเก่ง ต้องกล้า “เจ็บ” นิยามความเก่งของแพรวาคือการ “สร้างกล้ามเนื้อสมอง” ค่ะ ถ้าอยากมีกล้ามเราต้องยกเวทจนเจ็บเพื่อให้มันเติบโต สมองก็เช่นกัน ถ้าไม่ลองกดดันตัวเองกับโจทย์ยากๆ เราจะไม่มีวันพัฒนา
ผลลัพธ์ที่พิสูจน์ได้ : แม้แพรวาจะบอกว่าตัวเองไม่ใช่ที่ 1 ในทุกเวที แต่รางวัล “รองชนะเลิศอันดับ 1” ที่กวาดมาได้อย่างสม่ำเสมอ คือเครื่องยืนยันว่าเด็กที่เคยเข้าใจยากคนนี้ สามารถยืนอยู่ในกลุ่มคนเก่งระดับประเทศได้อย่างสง่าผ่าเผย!
“ความพยายามที่ไม่สุดแรง คือ การดูถูกศักยภาพของมนุษย์”
“หยุดฝืนอ่านหนังสือจนสมองล้า แล้วมาใช้ ‘ระบบ’ สร้างความสำเร็จ… เพราะที่คณะบัญชี SPU เราไม่ได้สอนแค่ให้จำ แต่สอนให้คุณ ‘เหนือ’ กว่าเดิม” อย่าดูถูกตัวเองในวันที่พลาด แพรวาพิสูจน์มาแล้วว่าเราเปลี่ยนตัวเองได้จริงๆ ไม่มีคำว่าทำไม่ได้ มีแค่เรายังไม่ได้ทำ… มาร่วมสร้างกล้ามเนื้อสมองและพิสูจน์ศักยภาพของคุณไปพร้อมกันที่ คณะบัญชี มหาวิทยาลัยศรีปทุม นะคะ!
