สรกล อดุลยานนท์ “หนุ่มเมืองจันท์”
บนจอโปรเจ็กเตอร์มีตัวอักษรเขียนคำว่าสีต่างๆ ตั้งแต่ สีแดง สีเหลือง สีขาว สีดำ ฯลฯ เรียงกันอย่างเป็นระเบียบ แต่ที่แปลกก็คือ สีที่เขียนกับตัวอักษรชื่อสีเป็นคนละสีกัน

"Kırmızı" kelimesi "yeşil", "sarı" kelimesi "siyah", "beyaz" "sarı", vb. "Harf" yazan herkes "harf" okuduğunda herkes onu doğru okuyabilir. zorunlu Ama yazılan "renge" göre değiştiğinde, herkesin kekeleyerek okuduğuna inanın. Bazıları doğru-yanlış, bazıları "yanlış" okumanın uyuşmamasıdır "Renk" ama "harfler", "yeşil" ile yazılmış "kırmızı" kelimesi "kırmızı"

King Prajadhipok Enstitüsü uzmanı Dr.Wanchai Watthanakot Bu oyunu oynayınca, "harfleri" doğru okuduğumuz, ancak "renkleri" yanlış okuduğumuz, çünkü sağ beyin yerine sol beyni kullandığımız sonucuna varıyoruz. Hayal gücünü ve yaratıcılığı kullanın İnsanlar, "hissetmek" yerine "sağ beyin" yerine "sol beyni" ve "mantığı" kullanırlar Dr. Wanchai, diyalog konusunda uzmandır. Hangisi bir yol Anlaşmazlıkları barışçıl yollarla çözmede Çatışmanın ortaya çıktığını söyledi. Çünkü sağ hemisfer yerine sol hemisfer kullanıyoruz. Bazen "nedenler" sorunları çözemez Diyalog, "çatışmaların" oturup birbirleriyle hayal kırıklıkları hakkında konuştuğu bir süreçtir. Birbirimizi yüz yüze dinlediğimizde gözlerimiz "insan" duygusunu algılar "insan", "sağ beyin" çalışmaya başlar. Katılıyorum ya da katılmıyorum. Ama diğer kişiyi kesinlikle "anlayacağım". İster inanın ister inanmayın "Anlamak", problem çözmenin çok önemli bir yönüdür. Diğer kişiyi bunun neden yapıldığını anlarsak Ona daha az kızacağız. Görünüşe göre saldırganlık belirtileri gösteren bazı çocuklar gördük. O çocuğun temellerini daha önce hiç bilmeseydi Memnun olmayabiliriz. Ama bu çocuğun parçalanmış bir aileden olduğunu bilseydi Ve daha önce saldırıya uğramıştı Anlayacağız ve sempati duyacağız. Kızmak yerine çocuğa acıyoruz. Ve "vurmak" yerine, belki onun yerine bu çocuğu kucaklayabiliriz. Bir diğer ilginç konu da "sorular" meselesidir: Problem çözerken iki ilginç "noktamız" var. "Konum" (Konum) ve "ilgi" (İlgi) "Mo Wanchai", Kaeng Sua Ten barajının inşasına bir örnek sağlar. Baraj inşa edip etmememiz gerektiğini sorarsak Ve daha önce saldırıya uğramıştı Anlayacağız ve sempati duyacağız. Kızmak yerine çocuğa acıyoruz. Ve "vurmak" yerine, belki onun yerine bu çocuğu kucaklayabiliriz. Bir diğer ilginç konu da "sorular" meselesidir: Problem çözerken iki ilginç "noktamız" var. "Konum" (Konum) ve "ilgi" (İlgi) "Mo Wanchai", Kaeng Sua Ten barajının inşasına bir örnek sağlar. Baraj inşa edip etmememiz gerektiğini sorarsak Ve daha önce saldırıya uğramıştı Anlayacağız ve sempati duyacağız. Kızmak yerine çocuğa acıyoruz. Ve "vurmak" yerine, belki onun yerine bu çocuğu kucaklayabiliriz. Bir diğer ilginç konu da "sorular" meselesidir: Problem çözerken iki ilginç "noktamız" var. "Konum" (Konum) ve "ilgi" (İlgi) "Mo Wanchai", Kaeng Sua Ten barajının inşasına bir örnek sağlar. Baraj inşa edip etmememiz gerektiğini sorarsak

 

คำถามแบบนี้เป็นคำถามที่เรียกร้องให้คนแสดง“จุดยืน” กลุ่มหนึ่ง มีจุดยืนสนับสนุนการสร้างเขื่อน อีกกลุ่มหนึ่งมีจุดยืนคัดค้านการสร้างเขื่อน เมื่อตั้งคำถามว่าควรจะสร้างเขื่อนหรือไม่ คำตอบก็มีอยู่เพียงแค่2 ทาง คือ “สร้าง” กับ “ไม่สร้าง” เป็น “จุดยืน” ที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง แต่ถ้าเราตั้งคำถามใหม่เป็นคำถามที่2 ฝ่ายมี“จุดสนใจ” ตรงกัน “เราจะบริหารจัดการลุ่มน้ำยมอย่างไรดี” เพราะฝ่ายหนึ่งก็ต้องการให้รัฐบาลแก้ปัญหาน้ำท่วมในหน้าฝน และขาดน้ำในหน้าแล้ง อีกฝ่ายหนึ่งก็ต้องการรักษาป่าสักผืนสุดท้ายของเมืองไทย เมื่อตั้งคำถามที่“จุดสนใจ” ทั้งสองฝ่ายก็สามารถคุยกันได้และหาหนทางการแก้ปัญหาร่วมกัน สุดท้ายอาจไม่ได้จบที่การสร้างเขื่อนก็ได้ อาจเป็นรูปแบบอื่นที่ทั้ง2 ฝ่ายยอมรับ โดยไม่ต้องสร้าง“เขื่อน” ครับ การตั้ง“คำถาม” ที่ถูกต้อง จะน้ำไปสู่“คำตอบ” ที่ถูกต้อง เหมือนกับชีวิตการทำไงานที่ต้องมีการประสานงานกัน ถ้าเกิด “ความผิดพลาด”ขึ้นมา แล้วหัวหน้าตั้งคำถามว่า“ใครผิด” “จุดยืน”ของคนส่วนใหญ่มักจะชัดเจนเหมือนกัน “เอ็งผิด” ความขัดแย้งก็เริ่มต้นขึ้นทันที แต่ถ้าห้วหน้าตั้งคำถามใหม่“เราจะแก้ความผิดพลาดนี้อย่างไร” เหมือนกับโยน “ความผิดพลาด” ครั้งนี้เป็น “สมบัติส่วนกลาง” เชื่อไหมครับว่าคราวนี้ทั้งสองฝ่ายจะไม่ชี้นิ้วเข้าหากันเหมือนเดิม แต่จะมีข้อเสนอที่สร้างสรรค์ขึ้น บางประเด็นอาจพุ่งเป้าไปที่อีกฝ่ายหนึ่งให้ปรับปรุง แต่เชื่อเถอะว่าจะต้องมีข้อเสนอที่ชี้กลับมาที่ตนเอง เราจะปรับปรุงแก้ไขอย่างไร จะเถียง หรือทะเลาะกันบ้าง แต่ก็เบาบางกว่าการค้นหา “คนผิด” อย่างแน่นอน ที่สำคัญเราจะได้“คำตอบ” ที่ต้องการ คือวิธีการแก้ไข “ความผิดพลาด”ในครั้งหน้า