ไพบูลย์ สุขวิจิตร บาร์

บุคลิก
ภายนอกจะดูขรึม มีความเป็นเด็กเรียน แต่จริงๆ เป็นคนเฮฮา คุยเก่ง มีน้ำใจ ชอบช่วยเหลือผู้อื่น
 
งานอดิเรก
เดินออกกำลังกาย อ่านหนังสือ ปั่นจักรยาน ดูภาพยนตร์ ร้องเพลง
 
ความประทับใจในรั้ว SPU
ประทับใจหลายด้าน อย่างแรกคือ “อาจารย์ทุกท่าน” ท่านเป็นเหมือนคุณพ่อคุณแม่ของเราอีกคนหนึ่ง ให้คำปรึกษาได้ทุกเรื่อง ความประทับใจอีกอย่างหนึ่งคือ “ผู้บริหาร” ท่านไม่ถือตัวและมีความเป็นกันเองกับนักศึกษาทุกคน เวลาทำกิจกรรมต่างๆ ของมหาวิทยาลัย ท่านก็จะมาร่วมในงานเสมอๆ และประทับใจ “แม่บ้าน” เพราะแม่บ้านที่นี่ ขยันทำงานทุกอย่างไม่เคยบ่น และมีน้ำใจช่วยเหลือนักศึกษาทุกเรื่อง และสุดท้ายประทับใจมหาวิทยาลัยศรีปทุม เพราะมีกิจกรรมให้ทำเยอะแยะ มีเสียงหัวเราะ มีมิตรภาพที่ดีระหว่างเพื่อน ประทับใจจริงๆ ค่ะ อยากกลับมาเป็นนักศึกษาอีกครั้ง
 
การนำความรู้ไปใช้ประกอบอาชีพ
เรียนจบด้านภาษาอังกฤษสื่อธุรกิจ ก็ได้มาเป็นอาจารย์สอนสาขานี้ที่มหาวิทยาลัยศรีปทุม สิ่งที่นำไปใช้มากที่สุดคือ ภาษาอังกฤษ เรามีประสบการณ์ด้านภาษามาตั้งแต่ตอนฝึกงานปี 3 – ปี 4 ได้ฝึกใช้ภาษาอังกฤษเต็มๆ ทั้งการแปล การเขียน การสื่อสารทางธุรกิจ และการพรีเซ็นต์งาน พอเรียนจบปริญญาตรี ก็ได้นำไปใช้ในการเรียนต่อปริญญาโทและปริญญาเอก ณ ตอนนี้ก็ได้ใช้ภาษาอังกฤษในการสอนนักศึกษาทุกวิชาค่ะ
 
ปัญหาและอุปสรรคในการทำงานที่เจอและวิธีแก้ปัญหา
เรียกว่าเป็นความท้าทายมากกว่าค่ะ เพราะว่าตอนนี้อาจารย์ที่เคยสอนเราก็มากลายเป็นเพื่อนร่วมงานกันเพราะฉะนั้นความท้าทายก็คือทำอย่างไรให้เค้ายอมรับในตัวเรา ว่าเราเป็นผู้ร่วมงานที่ไม่ใช่เป็นนักศึกษาแบบในสมัยก่อนแล้ว แล้วความท้าทายอีกอย่างหนึ่งคือ พอได้มาเป็นหัวหน้าภาคหัวหน้าสาขาวิชา จะทำอย่างไรให้หลักสูตรของเราตอบโจทย์ทางตลาด และนักศึกษาเรียนจบแล้วสามารถช่วยเหลือตนเองและสังคมได้ เวลาที่จะมีอุปสรรคหรือปัญหาต่างๆ ก็จะคุยกับเพื่อนร่วมงานและคนรอบข้าง แล้วก็พยายามแก้ปัญหาอย่างมีสติค่ะ
 
 
ฝากถึงน้องๆ
ในการเรียน 4 ปี เข้ามาปีแรก เราอาจจะคิดว่ายาวนานเหลือเกิน แต่พอเรียนจริงๆ แล้ว 4 ปีเป็นเวลาที่สั้นมาก เผลอแป๊บเดียวเราก็เรียนจบออกมาแล้ว อยากให้น้องๆ ตั้งใจเรียนมากๆ แล้วอย่าลืมแบ่งเวลาไปทำกิจกรรมบ้าง เพราะเมื่อถึงเวลาออกไปทำงานจริงๆ เราจะสามารถนำความรู้ที่ได้เรียนมาไปปรับใช้ในการทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ เพราะฉะนั้น “เรียนให้เต็มที่ เล่นให้เต็มที่ ในขณะเดียวกันก็ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขในรั้วมหาวิทยาลัย