กล้าที่จะเปลี่ยน! แตงโม ธนวรรณ สาวน้อยมากความสามารถที่มองเรื่องธุรกิจไม่ยากเกินตัว


“อยากเป็นเจ้าของธุรกิจ ... เพราะคิดว่าการเป็นลูกจ้างมันยากกว่าการเป็นนายตัวเอง”
ประโยคบอกเล่าจากปากของสาวน้อยตัวเล็ก แตงโม ธนวรรณ ที่ไม่ยอมแพ้ต่อเป้าหมายของตนเอง กว่าจะเดินทางมาเจอสิ่งที่ใช่นั้น ต้องใช้ประสบการณ์ลองผิดลองถูกมาเกือบ 2 ปี  จนเกิดเป็นจุดเปลี่ยนของชีวิตจากเด็กคณะนิติศาสตร์ สู่ การเข้ามาเรียนในคณะบริหารธุรกิจ ... ถือว่าเป็นน้องเฟรชชี่อีก 1 คนที่มีเป้าหมายและมองการณ์ไกลมากเลยทีเดียว
 
UploadImage

เหตุผลที่เลือกเรียนคณะนิติศาสตร์ ธรรมศาสตร์
          โมเลือกเรียนคณะนี้ในตอนแรกเพราะว่ามันเหมือนกับเราได้ซึมซับอะไรบางอย่างจากคนใกล้ตัวมา สมัยเด็กๆโมอยู่กับคุณปู่ แล้วคุณปู่ชอบในเรื่องของการเมืองมาก เด็กคนอื่นจะได้ดูรายการพวก เจ้าขุนทอง การ์ตูนตอนเช้า แต่โมจะดูแต่ข่าวการเมือง ประชุมสภา มันเหมือนเราถูกปลูกฝังมาเลยคิดไปเองว่าตัวเองชอบ เลยพยายามศึกษา
 
จุดเปลี่ยนจากเด็กนิติศาสตร์ สู่ เด็กบริหารธุรกิจ
            โมมองว่านิติศาสตร์มันเครียด และรู้สึกว่ามันไม่ตอบโจทย์ พอได้เข้าไปเรียนจริงๆ มันไม่เหมือนกับสิ่งที่เราเคยอ่านๆมา มันไม่เหมือนตอนโมศึกษาเอง เพราะตอนเรียนโมถูกกดดัน เราต้องถูกบังคับ ถูกตีกรอบว่าเราจำเป็นต้องรู้อันนี้ เรื่องนี้  ซึ่งโมรู้สึกมันมากเกินไปก็เลยออก อันนี้เคยคิดเมื่อตอนเรียนอยู่ว่า เราต้องเอาชีวิตเราไปแลกกับเงิน เหมือนเราเอาชีวิตเราไปผูกไว้กับความทุกข์ของชาวบ้านแล้วเราก็ได้ตังค์ รู้สึกว่าเหมือนเราเอาเปรียบคนอื่นเกินไป เลยคิดอยากเปลี่ยนไปเรียนการตลาด อยากเป็นเจ้าของธุรกิจ เพราะเรามองว่า ถ้าเราเป็นเจ้าของอะไรบางอย่าง เป็นผู้ประกอบการที่ดี มีสินค้าดี ลูกค้าก็จะแฮปปี้ เราก็แฮปปี้ มันทำให้เราไม่รู้สึกผิด อีกอย่าง เรามีแม่เป็นไอดอล เราเห็นแม่ทำงานธุรการเป็นพนักงานทำงานงกๆ 6 วันใน 1 อาทิตย์ 8 ชั่วโมงใน 1 วัน กลับมาบ้านก็ต้องมาเคลียร์งาน ดีลลูกค้าอีก รู้สึกว่าชีวิตมันอยู่แต่กับการทำงาน โมมองว่าแทนที่แม่จะมีเวลามีความสุข แต่แม่เอาเวลาไปแลกกับเงิน โมไม่อยากใช้ชีวิตแบบนั้น เลยอยากทำธุรกิจเพราะ อย่างน้อย เรามีเวลา เรามีเงิน เราให้เงินทำงานแทนเราดีกว่ามั๊ย

UploadImage

ทำไมถึงเลือกเรียนการตลาด ศรีปทุม
          โมเข้ามาที่นี่ได้เพราะทุน 100 % ก่อนหน้าที่จะมาสมัครที่นี่ก็มีการหาข้อมูลค่ะ โมชอบที่นี่เพราะความทันสมัย ไม่ใช่เฉพาะตึก 11 ที่มีบันได้เลื่อนยาวไปถึงชั้นบนสุดนะคะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า แต่หลักสูตรที่นี่ก็น่าสนใจ การที่เราเรียนการตลาด เรียนเกี่ยวกับธุรกิจ ถ้าการเรียนการสอนไม่ทันสมัย แล้วเราจะทำธุรกิจแข่งกับคนอื่นได้ยังไง โมรู้สึกแบบนั้น และบรรยากาศโดยรอบโมมองว่ามันอบอุ่นดีค่ะ รู้สึกคิดไม่ผิดนะคะที่เลือกเรียนที่นี่
 
ธุรกิจเล็กๆของแตงโม ตอนนี้
ตอนนี้ที่โมทำคือขายของออนไลน์ค่ะ แต่อาจไม่เฟื่องฟูแบบแต่ก่อนเพราะต้องเรียนไปด้วยทำกิจกรรมด้วย บางทีเวลาหาลูกค้ามันก็ลดลง ฮ่า ฮ่า ฮ่า  ส่วนตอนนี้ปัจจุบันเลยคือโมอบคุกกี้ขายค่ะ ทำออเดอร์ตามเพื่อนสั่ง เราเห็นว่าไหนๆเราก็ชอบทำขนมแล้ว และที่หอมีเตาอบ เลยคิดว่าความชอบน่าจะเปลี่ยนเป็นเงินได้เลยทำ เย็นมาก็กลับไปห้องเช็คไลน์ มีลูกค้ามั๊ย ถ้ามีก็เย็นมาอบขนมแล้วก็เอามาส่ง  นอกจากนี้ก็ยังทำชีทสรุป นัดติวข้อสอบกับเพื่อน ก็ได้ค่าตอบแทนค่าเหนื่อยมาค่ะ  อะไรที่ได้เงินโมพยายามทำหมด เพราะต้นทุนชีวิต เป้าหมายชีวิตแต่ละคนไม่เหมือนกัน
 
UploadImage
คิดว่ามาถูกทางไหมกับสายธุรกิจ
คิดว่าถูกทางค่ะ เพราะว่า จริงๆโมมีโรคประจำตัวคือโรคเครียด เคยแบบนั่งๆอยู่แล้วเลือดกำเดาออกจมูกออกปาก แต่พอเปลี่ยนมาเรียนในสายธุรกิจ การตลาด คือมันเฟรชขึ้นมาก ได้ทำในสิ่งที่ชอบ พอมันสนุกทุกอย่างมันก็ไม่เครียดค่ะ โมฝันว่าอยากเป็นนายตัวเอง อยากทำธุรกิจ และคิดว่ายังไงก็ต้องทำได้
 
งานสร้างเงินในความคิดแตงโม
สำหรับโม เวลาโมเห็นอะไรที่ทำแล้วสามารถเปลี่ยนเป็นเงินได้โมจะพุ่งเข้าใส่เลยค่ะ โมคิดว่าความจนมันน่ากลัว สมัยเด็กโมเคยมีครอบครัวที่โอเค มีพร้อมทุกอย่าง พอวันนึงธุรกิจข้าวมันไก่ที่บ้านมันล้มช่วงฟองสบู่แตกอ่าค่ะ มันก็เจ๊ง เสียหมดเลย ทั้งบ้าน รถ ไปหมดเลย ครอบครัวก็ต้องแยกกันไป เคยถึงขั้นไม่มีข้าวกิน เลยรู้สึกว่าเราจะกลับไปอยู่จุดนั้นไม่ได้แล้ว ใครบอกว่าเงินซื้อทุกอย่างไม่ได้ แต่สำหรับเรา เงินซื้อทุกอย่างที่เราอยากได้ได้ !  จริงๆโมตั้งเป้าหมายไว้นะว่าใน 4 ปีนี้จะต้องซื้อรถเงินสดให้ได้ (ราคาประมาณ 500,000 บาท) เชื่อไหม โมตั้งเป็นวอลเปเปอร์ติดผนังไว้เลย ตื่นเช้ามาก็มองทุกวัน และบอกกับตัวเองทุกวันว่าเราต้องทำได้ บางทีที่เราเครียด เราท้อ เราคิดลบกับชีวิตตัวเอง พอได้มองเป้าหมายที่เราตั้งไว้แล้วมันจะทำให้รู้สึกว่า เฮ้ยย เราจะตายไม่ได้ ท้อไม่ได้ มีสิ่งข้างหน้ารออยู่ ... ห้ามเหนื่อย ทุกวันนี้พยายามทำตัวให้อยู่กับคนหลายๆที่ในมหา’ลัย เข้าชมรมต่างๆเช่น SPU Chanel , E-sport  เพราะโมอยากมีคอนเนคชั่นเยอะๆ อยากรู้จักคนเยอะๆ เพราะการที่โมจะทำธุรกิจ เรื่องคอนเนคชั่นเป็นสิ่งสำคัญ
UploadImage
 
คติประจำใจ ไว้เตือนตัวเอง
“ไม่มีคำว่าพร้อม สำหรับอะไรทั้งนั้น” คำนี้มันใช้ได้ดีมากสำหรับโม คือเรามองว่าคนที่เริ่มอะไรไว แบบคิดไว ทำไว มักได้เปรียบ อย่ามัวแต่รอ บางทีการที่เรารอว่าเมื่อไหร่ฉันพร้อม ฉันจะเริ่ม วันนั้นมันอาจจะสายไปแล้วก็ได้ ทุกวันนี้โมเลยไม่ค่อยรออะไร มีไอเดียใหม่ๆก็จะทำเลย ... ซึ่งมันไม่ได้เลวร้ายนะความคิดนี้ แต่ขอให้รอบคอบ และมีสติ